o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci; ustawa o pomocy społecznej

Autor uwagi: Elżbieta Wirska
Organizacja:
Kategoria: autyzm; świadczenia; orzecznictwo

Pliki: Pobierz załączone pliki

Propozycja:

Wszystkie rozwiązania dotyczące 'maluchów' powinny być przeniesione dla dzieci niepełnosprawnych niskofunkcjonujących do 24 roku życia, m.in: w zakresie edukacji: zniesienie ustawowe feryjności ośrodków edukacyjnych obecnie dyrektor szkoły tłumaczy, ze nauczyciele musż aodpocząć w czasie wakacji, a co maja zrobić matki, zwłąszcza te pracujące i wychowujące samotnie dziecko? w zakresie pracy: 2 dni na opiekę. Uzasadnienie: w dzisiejszych czasach pracodawca nie daje żadnych forów dla rodziców dzieci niepełnosprawnych 7-mio godzinny dzień pracy: Uzasadnienie: matka jest zbyt obciążona, by pracować 8 godzin, zwłaszcza, że w wielu krajach pracuje się 7 godzin. Elastyczny czas, to mało. Zlikwidować kryterium dochodowe przy świdczeniach niematerialnych, jak urlop wytchnieniowy, usługi specjalistyczne i inne ! W tym przypadku zlikwidować kryterium dochodowe, które prowadzi do nękania matek w różnych aspektach niżej opisanych. Budżet Państwa jest ograniczony, ale grupę docelową niepełnosprawnych można zawężyć poprzez kryterium niepełnosprawności i wiek. Absolutnie kryterium dochodowe nie powinno dotyczyć matek wychowujących dzieci ze sprzężoną niepełnosprawnością, jak autyzm w sprzężeniu z epilepsją. Niesprawiedliwością społeczną jest, by wspierać zdrowe bogate dzieci w postaci 500+ „na tenisa, na lekcje angielskiego”, a dzieci niepełnosprawne muszą płacić za to, by asystent pomógł im zjeść i ubrać się. Wsparcie dziecka jest potrzebne w zwiększonym wymiarze, bo dziecko z autyzmem i epilepsją ma często możliwość progresji, gdy rodzina przeznaczy środki finansowe na żywienie, rehabilitację, a nie na świadczenia niematerialne, podtrzymujące fizyczną egzystencję dziecka. Tak jak rodzina drugiego dziecko zasłużyłą na 500+, tak rodzina dziecka niepełnosprawnego niskofunkcjonującego zasłużyła na świadczenia niepienięże (typu urlop wytchnieniowy, asytent, czy usługi specjalistyczne) bez inwigilowania dochodów i wydatków. Ponadto niedopuszczalne jest, by matka dziecka niepełnosprawnego, korzystając przykładowo z usług specjalistycznych była skazana na dożywotnie kilkudziesięcioletnie nękanie przez pracowników środowiskowych, badających jej funkcjonowanie od „A do Z”, tzn. dochody i rozchody. Dziecko niepełnosprawne wystarczająco naraża rodzinę na „ekshibicjonizm”, gdyż do domu wprowadzane są opiekunki, dom otwierany jest na osoby obce. Ponadto musi ciągle tłumaczyć się z zachowania dziecka w różnych sytuacjach, dlatego nie może być dalej nękana inwigilowaniem przez służby MOPS, ile wydała, gdzie była. Cokwartalne kompletowanie dokumentów, zbieranie paragonów odbiera czas matce, który mogłaby poświęcić dziecku. Płaczące nieustannie dziecko odbiera równowagę matce. Jednocześnie MOPS wytwarza sytuację z filmu Barei: rodzina nie ma pieniędzy, to oszczędza na wydatkach niezbędnych dziecku, to nie ma paragonów, to nie może udowodnić, że dziecko wymaga kosztów. Ponadto , kryterium dochodowe prowadzi często nękania egzekucją komorniczą w przypadku, gdy matka jest obciążona leczeniem dziecka, a nie zdobywaniem dochodów. Jedynie świadczenie pieniężne powinny mieć kryterium dochodowe. Uporządkować orzecznictwo: Dzieci autystyczne niskofunkcjonujące nie mogą być w tej samej grupie orzeczniczej, co z lekkim stopniem autyzmu („niewymawiająace r”). Bardzo łatwo już dzisiaj rozdzielić te dzieci, bez nowej ustawy w zakresie orzecznictwa. Wystarczy wyróżnić dzieci autystyczne, które mają udowodnioną encefalopatię (padaczkę). Zapewnić matce samotnej bezpłatne wsparcie w opiece dziecka autystycznego z epilepsja, tak by dziecko kilkunastoletnie, z powodu wyczerpania matki, nie był kierowane do ośrodka stałego. Matka powinna dostać wsparcie, tak by zapewnić rodzinny dom dziecku niepełnosprawnemu, taki jaki byłaby w stanie zapewnić zdrowemu. Uwzględnić, że skoro szkoła dostaje dotacje na dzieci autystyczne kilkukrotnie większa, to i matka powinna mieć tę dotacje większą, z tych samych względów. Stworzyć systemy dla rodzin z dzieckiem niepełnosprawnym, by możliwy był zakup domu z działką dla bezpiecznego całorocznego funkcjonowania dziecka. Zapewnić kluby, w których matki mogłyby spędzić czas z dzieckiem w weekendy i ferie. W miejscach rekreacji (baseny, plaże) zapewnić strefy ochronne dla dzieci autystycznych i innych niskofunkcjonujacych. Wesprzeć rodziny, a nie stowarzyszenia.

<< Powrót do listy uwag